Bugün 30 Ocak 2018 zamanın içimde bir zaman ... Benim, eşim ve kuzumuz için bugün sadece bir gün değil. Neden mi? Çok büyük bir değişimin haberini aldık artık Ahi Evran Üniversitesi’nde öğretim görevlisiyim ... Benim için bir hayalin gerçekleşmesi.. Garip duygular. Nasıl anlatılır bilemiyorum. 2000 yılından sonra yeniden Kırşehir’e dönüş.
Çıkarımımı soracak olursanız! “Hayır diyebilmek ve vazgeçebilmek” dünyanın en büyük şansı, ben çok şanslı birisiyim. Mevlama bana verdiği herşey için binlerce kez şükrediyorum. Allah bizlere hakkını veremeyeceğimiz işler nasip etmesin.
Bir yol güncesi... Kaldığı yerden ...
Tarih: 01.02.2018 Yer: İstanbul - Ankara yolunda bir yer...
1 Şubat 2018 Perşembe
29 Ekim 2017 Pazar
Şevket Çınar’a
Bugün 1 Ekim 2017 cumartesiyi pazara bağlayan gece. Gecenin ilerleyen vakitleri. Artık zamanı geldi. Hayatımızın en büyük sürprizi ve mucizesi artık bize doğru yola çıktı, geliyor. Saatler sabah 04:30 bir ses “İsa acaba hastaneye mi gitsek”. Ve cevap “tabi ki hayatım”. Biraz telaş, biraz ne oluyor duygusu ile elimizde aylar öncesinden hazırlanmaya başlayan bavul ile yola çıkıyoruz. Saat 05:00 ve Avcılar Hospital mucizemiz bize doğru koşar adımlarla gelmeye karar vermiş. Doktor doğum başlamış tahliller ve sonrasında doğuma alıyoruz. Saat 06:00 evimizin annesi ameliyathanede ve ben mi yıllardır anlatılan izafiyet teorisisin ne olduğunu anlayan bir ben kapının önünde dilinde dua ve geçmeyen anlar. Saat 06:30 ve Şevket Çınar’ımız artık yalan dünyada bizimle ama annemiz halen bizimle değil. Bir camın arkasında bize doğru bakan bir çift göz hayatın ilk sillesi ayaklarından kan alınıyor ve ilk aşısı. Bunları yaşarken bu tarafta içi çekilen, canından can kopan ve gözlerinden akan yaşları durduramayan ben. Saat 07:00 annemizde artık aramızda herşey tamam.
Şükürler ve binlerce şükürler olsun Yaradana ...
Sonrası mı... Hayatının en güzel filmini seyredercesine evladını seyreden, karşısında saatlerce oturan bir ben. Mevlam gönlüden geçen herkese nasip etsin.
Hepinize selam ve dua ile...
Şükürler ve binlerce şükürler olsun Yaradana ...
Sonrası mı... Hayatının en güzel filmini seyredercesine evladını seyreden, karşısında saatlerce oturan bir ben. Mevlam gönlüden geçen herkese nasip etsin.
Hepinize selam ve dua ile...
30 Aralık 2016 Cuma
2016'ya Dair
2016'ya Dair...
Çok uzundu ama çok uzundu... Benim için İçinde o kadar çok hikayesi var ki bu senenin sadece benden aldıklarını hatırlayacağım bir sene olarak geçmişte bırakıyorum.
Mevlam'a binlerce kez şükrediyorum. Ve sadece tek bir dua ediyorum.
İnşallah 2017'de geçmişte yaşadığımız acılarımızı unutturacak olaylar yaşamayız.
Mevlam birliğimizi, bütünlüğümüzü korusun inşallah. Herşey gönlünüzce olsun. Mutlu seneler.
Çok uzundu ama çok uzundu... Benim için İçinde o kadar çok hikayesi var ki bu senenin sadece benden aldıklarını hatırlayacağım bir sene olarak geçmişte bırakıyorum.
Mevlam'a binlerce kez şükrediyorum. Ve sadece tek bir dua ediyorum.
İnşallah 2017'de geçmişte yaşadığımız acılarımızı unutturacak olaylar yaşamayız.
Mevlam birliğimizi, bütünlüğümüzü korusun inşallah. Herşey gönlünüzce olsun. Mutlu seneler.
3 Eylül 2016 Cumartesi
Nasip ...
Nasip ... Sözcüğünün en anlamlı hali ... Hayatımın en büyük ve güzel sürprizi ...
"CANIMIN CANANI" ... Yüreğimin yangını..
Sevgili EŞİM... İyi ki varsın ve benimlesin... Ömrüm senin olsun, sen olsun ...
Doğum günün kutlu olsun ...
"CANIMIN CANANI" ... Yüreğimin yangını..
Sevgili EŞİM... İyi ki varsın ve benimlesin... Ömrüm senin olsun, sen olsun ...
Doğum günün kutlu olsun ...
Etiketler:
doğum günü,
özlem koçtürk bahat
11 Ağustos 2016 Perşembe
Birileri Hediye Mi Dedi
22 Kasım 2014'de Beşir Balcıoğlu Anadolu Lisesi'ne Müdür Yardımcısı olarak atandım. Daha önce onlarca hikayesini duyduğum herşeyden önemlisi daha önce de uzun bir süre birlikte çalıştığım Metin Işık'ın da bulunduğu bir okulda göreve başladım. Hani ne yalan söyleyim içimde Kocaman bir kaygı vardı. Neyse bu bölümü biraz kısa kesmek lazım ...
Okulda göreve başlar başlamaz hummalı bir çalışmanın içerisinde kendimi buldum. Malum dershaneler kapanacak öğrenciler ise bir tercihte bulunacak ya temel lise denilen içerisinde ne olduğu belli olmayan bir kuruma gidecek ya da kendi okullarında kalıp yeni açılacak olan destekleme ve yetiştirme kursları aracılığıyla üniversite sınavlarına hazırlanacaktı.
Bu durumun çok öncesinde farkına varan okul müdürünün rehberliğinde bende kendimi bir sonraki yılın hazırlık sürecinin tam ortasında buldum. Hani ruh halim ve üzerime aldığım sorumluluk öyle kelimelerle ifade edilebilecek gibi değil.
Ve çalışmalar başladı. Önce Öğretmenlerle ve öğrencilerle sonra ise Veli'lerle yaptığımız sayısız toplantılar neticesinde öğrencilerimizin çok büyük bir bölümü bizimle bu yolda yürümeye karar verdi.
Ve ne yazık ki dershaneler okullaşmaya çalışırken bizde birden kendimizi dershaneleşmeye çalışan hatta bunu ne kadar becerebilirse o kadar başarılı kabul eden bir okul olarak bulduk. Neyse bu bölümü de biraz kısa kesmek lazım...
Ve büyük gün geldi 2015-2016 eğitim öğretim yılını büyük bir azimle açtık. Öyle heyecanlı ve tedirgindik ki anlatılacak gibi değil. Çünkü bizimle kalmayı tercih eden öğrencilerin sorumluluğu anlatılamaz. Gecemiz gündüzümüze karışmış halde çalışmaya başladı. Her geçen gün daha fazla dershane olduk. Deneme sınavları yaptık, tüm seçmeli dersleri sınava hazırlık için kullandık. Öğrencileri türlü yöntemlerle takip altına almaya çalıştık vs. vs. Günler haftaları, haftalar ayları kovaladı ve ilk sınav YGS geldi. Öğrencilerimiz sınava girecekti. Girdiler de ... Ve sonuç ... İnanılmaz . Sonuç olarak bir önceki yıla göre tüm puan türlerinde okul ortalamalarında 60-65 puan aralığında bir artış olmuştu. Artık Rüştü'müzü büyük ölçüde ispat etmiştik ama işimiz bitmemişti. Çünkü önümüzde LYS denilen son engel vardı. O sınavda geçti ve sonuçlar açıklandı.
Metin Hoca ve benim söylemekte en emin olduğumuz şey ... "Elimizden geleni yaptık" söz verdiğimiz herşeyi yapmak konusunda hiçbir şeyden kaçınmadık oldu.
Öğrencilerimiz artık üniversiteliydi.
Kimisi doktor, kimisi mühendis, kimisi öğretmen, kimisi hukukçu, kimisi işletmeci vs adayıydı.
Okulda göreve başlar başlamaz hummalı bir çalışmanın içerisinde kendimi buldum. Malum dershaneler kapanacak öğrenciler ise bir tercihte bulunacak ya temel lise denilen içerisinde ne olduğu belli olmayan bir kuruma gidecek ya da kendi okullarında kalıp yeni açılacak olan destekleme ve yetiştirme kursları aracılığıyla üniversite sınavlarına hazırlanacaktı.
Bu durumun çok öncesinde farkına varan okul müdürünün rehberliğinde bende kendimi bir sonraki yılın hazırlık sürecinin tam ortasında buldum. Hani ruh halim ve üzerime aldığım sorumluluk öyle kelimelerle ifade edilebilecek gibi değil.
Ve çalışmalar başladı. Önce Öğretmenlerle ve öğrencilerle sonra ise Veli'lerle yaptığımız sayısız toplantılar neticesinde öğrencilerimizin çok büyük bir bölümü bizimle bu yolda yürümeye karar verdi.
Ve ne yazık ki dershaneler okullaşmaya çalışırken bizde birden kendimizi dershaneleşmeye çalışan hatta bunu ne kadar becerebilirse o kadar başarılı kabul eden bir okul olarak bulduk. Neyse bu bölümü de biraz kısa kesmek lazım...
Ve büyük gün geldi 2015-2016 eğitim öğretim yılını büyük bir azimle açtık. Öyle heyecanlı ve tedirgindik ki anlatılacak gibi değil. Çünkü bizimle kalmayı tercih eden öğrencilerin sorumluluğu anlatılamaz. Gecemiz gündüzümüze karışmış halde çalışmaya başladı. Her geçen gün daha fazla dershane olduk. Deneme sınavları yaptık, tüm seçmeli dersleri sınava hazırlık için kullandık. Öğrencileri türlü yöntemlerle takip altına almaya çalıştık vs. vs. Günler haftaları, haftalar ayları kovaladı ve ilk sınav YGS geldi. Öğrencilerimiz sınava girecekti. Girdiler de ... Ve sonuç ... İnanılmaz . Sonuç olarak bir önceki yıla göre tüm puan türlerinde okul ortalamalarında 60-65 puan aralığında bir artış olmuştu. Artık Rüştü'müzü büyük ölçüde ispat etmiştik ama işimiz bitmemişti. Çünkü önümüzde LYS denilen son engel vardı. O sınavda geçti ve sonuçlar açıklandı.
Metin Hoca ve benim söylemekte en emin olduğumuz şey ... "Elimizden geleni yaptık" söz verdiğimiz herşeyi yapmak konusunda hiçbir şeyden kaçınmadık oldu.
Öğrencilerimiz artık üniversiteliydi.
Kimisi doktor, kimisi mühendis, kimisi öğretmen, kimisi hukukçu, kimisi işletmeci vs adayıydı.
8 Ağustos 2016 Pazartesi
Tarihe Tanıklık Etmek ...
Tarihe not düşme vaktidir.
Gün 07 Ağustos 2016
Saat 17:00
Yer: İstanbul Yenikapı Miting Alanı
Ve Oyuncular ...
Başrol Oyıncuları : Bu vatan için kalbi çarpan herkes...
İnanılmaz bir günün ertesi gününde, halen yaşadığı ve hissettiklerinin etkisinden kurtulamamış birisiyim. Hissettiklerimi anlamanız için o anı, orada yaşamanız şart.
Kimler mi vardı orada...
Kolu kırık hanımefendiler, beyefendiler, çocuğunu bebek arabasına koyup gelenler, her renkten, görünüşten kadınlar, erkekler, yürümeye mecali olmasa da bugün burada olmam gerekliydi deyip gelen dedeler, nineler ve daha niceleri...
Biz mi.. Biz de oradaydık. Tarihe tanıklık ettik. Hani gitmezsek meydan boş kalır dedik ve o sahiplenme duygusuyla yollar düştük. Gördüklerimize ve şahit olduklarımıza bazen ağladık, bazen duyduğumuz gururla yerimizde duramadık.
Allah birlikteliğimizi bozmasın. Şehitlerimize rahmet, mekanlarını cennet eylesin. Gazi'lerimize tez vakitte sağlık nasip etsin.
Bugün bir musibetin bin nasihatten daha iyi olduğunu hep beraber bir kez daha tecrübe edindik. Bir daha bunları yaşamamak duasıyla.
Selamlar.
İB
Gün 07 Ağustos 2016
Saat 17:00
Yer: İstanbul Yenikapı Miting Alanı
Ve Oyuncular ...
Başrol Oyıncuları : Bu vatan için kalbi çarpan herkes...
İnanılmaz bir günün ertesi gününde, halen yaşadığı ve hissettiklerinin etkisinden kurtulamamış birisiyim. Hissettiklerimi anlamanız için o anı, orada yaşamanız şart.
Kimler mi vardı orada...
Kolu kırık hanımefendiler, beyefendiler, çocuğunu bebek arabasına koyup gelenler, her renkten, görünüşten kadınlar, erkekler, yürümeye mecali olmasa da bugün burada olmam gerekliydi deyip gelen dedeler, nineler ve daha niceleri...
Biz mi.. Biz de oradaydık. Tarihe tanıklık ettik. Hani gitmezsek meydan boş kalır dedik ve o sahiplenme duygusuyla yollar düştük. Gördüklerimize ve şahit olduklarımıza bazen ağladık, bazen duyduğumuz gururla yerimizde duramadık.
Allah birlikteliğimizi bozmasın. Şehitlerimize rahmet, mekanlarını cennet eylesin. Gazi'lerimize tez vakitte sağlık nasip etsin.
Bugün bir musibetin bin nasihatten daha iyi olduğunu hep beraber bir kez daha tecrübe edindik. Bir daha bunları yaşamamak duasıyla.
Selamlar.
İB
15 Ocak 2016 Cuma
Tolga'ya, Tolga'mıza...
Birgün ansızın bir haber gelir ve Canınızdan can kopar, ömrünüzden ömür gider. Karşınızda ölümün soğukluğu ve yanında götürdüğü vardır. Çaresizsinizdir artık. Anlayamamışsınızdır ya da anlamış olsanız bile anlamak istemediğinizdendir tüm bu anlamamışlık. Hayat artık sizin için de durmuştur. Canınızdan can kopmuştur çünkü. İçiniz yanar, kavrulur, köz olur. Acınız o kadar büyüktür ki göz yaşlarınız gözlerinizden süzülemez olmuştur, yangınınızı söndürmek için içinize akmaya başlamıştır artık. Yanar, yanar ve yanarsınız.
Sorma vakti gelmiştir artık. NEDEN!!! NEDEN!!! NEDEN!!!
Çareniz mi, MEVLA'dır... DUA'dır...
Allah rahmet eylesin KARDEŞİM, Mevla'm rahmetiyle muamele etsin...
Sorma vakti gelmiştir artık. NEDEN!!! NEDEN!!! NEDEN!!!
Çareniz mi, MEVLA'dır... DUA'dır...
Allah rahmet eylesin KARDEŞİM, Mevla'm rahmetiyle muamele etsin...
Etiketler:
Tolga Bahat